Diety dla zdrowia

Diety dla zdrowia

 

Ciału należy się szacunek. Jeśli o nie dbasz, odpłaci Ci się doskonałym zdrowiem i długim życiem.

 

Dieta to pewien sposób żywienia. Każdy z nas stosuje więc na co dzień jakąś dietę - bardziej lub mniej służącą zdrowiu. Znajdziesz tutaj zalecenia żywieniowe wspierające równowagę organizmu, profilaktykę chorób, oczyszczenie organizmu czy też zrzucenie zbędnych kilogramów.  Zostały one oparte na najnowszych wynikach badań naukowych.

Dieta nie jest jednoznaczna z odchudzaniem. Istnieje wiele planów żywieniowych, lecz nie każdy z nich ma na celu zrzucania zbędnych kilogramów. Mamy przecież diety dla wegetarian, cukrzyków, sportowców. Każda dieta jest tak skomponowana, aby można było uzyskać dzięki niej pożądane efekty, jak np. utrata zbędnego tłuszczyku, poprawa metabolizmu czy utrzymanie bądź polepszenie stanu zdrowia, a także wspieranie leczenia chorób. Oczywiście, istnieją plany żywieniowe, których stosowanie łączy w sobie kilka lub wszystkie z wyżej wymienionych rezultatów. Niezależnie od tego, na jaką dietę się zdecydujemy, pamiętajmy, żeby była odpowiednio zbilansowana, tj. zawierała wszelkie niezbędne do życia i prawidłowego funkcjonowania organizmu składniki odżywcze.

W rozumieniu starożytnych Greków dieta - diaita - to styl życia, czyli sposób żywienia i aktywność fizyczna. Zdrowa dieta jest więc jednym z elementów zdrowego stylu życia, wellness.

Już Hipokrates - ojciec medycyny - powtarzał swoim pacjentom:

- To co jesz, jest twoim lekarstwem.

Inaczej mówiąc: wszystko co wkładasz do swojego organizmu, ma na niego wpływ. Albo mu pomaga, wzmacnia go od wewnątrz i sprzyja zdrowiu. Albo odwrotnie – niszczy go, zaburza jego równowagę i prowadzi do chorób.

Zdrowe jedzenie to takie, które wspiera Twój organizm – owoce, warzywa kasze, ryż, proste, nieprzetworzone produkty oraz posiłki świeżo przygotowane.

Niezdrowe to takie, które go osłabia – fast food, słodycze, alkohol, jedzenie wysoko przetworzone kupowane w sklepie.

Kiedy jesz tylko zdrowe rzeczy, przestajesz chorować, bo twój organizm posiada genialną umiejętność regeneracji i utrzymywania się w zdrowiu. A kiedy jesteś chory albo osłabiony, istnieje wiele naturalnych środków, którymi możesz sobie pomóc.

Pamiętaj:

niezwykle ważne jest wpajanie dzieciom od najmłodszych lat właściwych nawyków żywieniowych, bo - czego Jaś się nie nauczy, Jan nie będzie umiał!

Dzieci karmione w niemowlęctwie domowymi posiłkami, znacznie chętniej w późniejszym wieku jedzą warzywa i owoce.

Prawidłowy sposób żywienia rozpoczęty dopiero w późniejszym okresie życia nie jest w stanie zniwelować utraconych wcześniej możliwości rozwoju psychicznego i fizycznego.

Znajdziesz tu również garść przepisów i przykładowych jadłospisów.

 

 

Dieta w chorobach jelit (ubogoresztkowa)

Choroby jelit wymagają przede wszystkim wykluczenia produktów bogatych w błonnik pokarmowy. Żywność obfitująca w błonnik działa bowiem drażniąco na śluzówkę jelit, w efekcie czego rozwija się stan zapalny.

Dieta przy zapaleniu jelit powinna być więc dietą lekkostrawną, aby nie obciążać pracy przewodu pokarmowego, a zwłaszcza jelit. Dieta lekkostrawna wymaga wykluczenia wielu produktów, które powszechnie uważane są za zdrowe, jak choćby pełnoziarnistych przetworów zbożowych czy surowych warzyw i owoców. Jakie są ogólne założenia diety ubogoresztkowej w chorobach jelit

Dieta lekkostrawna powinna być dietą wysokoenergetyczną i wysokobiałkową, ale też ograniczającą podaż tłuszczów oraz błonnika pokarmowego. Choroby jelit bardzo często powodują wyniszczenie organizmu i utratę wielu potrzebnych składników odżywczych, np. na skutek przewlekłych biegunek, dlatego dieta przy chorych jelitach musi zapewniać zwiększoną dawkę energii i cennych substancji pokarmowych.

Zalecane jest spożywanie w regularnych odstępach czasu małych objętościowo posiłków (5–6 dziennie), aby zapobiec nadmiernemu obciążaniu pracy jelit. Dopuszczalna dzienna dawka błonnika pokarmowego w diecie lekkostrawnej to tylko 10 g (w diecie zdrowej, dorosłej osoby powinno być przynajmniej 25–40 g tego składnika).

Kolację należy spożywać na około 2–3 godziny przed pójściem spać, aby pokarm mógł ulec strawieniu jeszcze przed snem. Konieczne jest wykluczenie żywności o działaniu wzdymającym, produktów wędzonych, tłustych i ostro przyprawionych. 

Techniki kulinarne, które należy stosować to: gotowanie na parze, w wodzie, pieczenie bez dodatku tłuszczu, duszenie bez wcześniejszego obsmażania. Natomiast wykluczyć trzeba potrawy smażone w tłuszczu, duszone metodą tradycyjną, a także pieczone przy udziale tłuszczu.

Bardzo ważne jest również, aby spożywać posiłki świeżo przygotowane, a unikać odgrzewania i jedzenia potraw z poprzedniego dnia. 

Dieta jelitowa – co jeść przy biegunce i bólach brzucha?

Choroby jelit bardzo często przebiegają z silnymi biegunkami, które można złagodzić poprzez wprowadzenie pewnych produktów spożywczych do codziennego jadłospisu. Dieta w zapaleniu jelit, któremu towarzyszą biegunki i bóle brzucha, powinna obfitować w żywność będącą źródłem rozpuszczalnych frakcji błonnika pokarmowego. Ten rodzaj błonnika poprzez wiązanie znacznych ilości wody przyczynia się do zagęszczania treści pokarmowej.

Zalecane jest włączenie do diety warzyw, takich jak marchew, ziemniaki czy dynia, które należy jeść w formie ugotowanej. Z owoców wskazane są owoce jagodowe, porzeczki, banany czy morele, najlepiej także ugotowane, w postaci musów lub przecierów.

Ponadto dieta w chorobach jelit wymaga spożywania oczyszczonych produktów zbożowych, np. pszennego, czerstwego pieczywa, jasnych makaronów, drobnoziarnistych kasz oraz białego ryżu. Zapotrzebowanie na białko należy zaspokajać jedząc chude mięsa i ryby oraz – w zależności od indywidualnej tolerancji danej osoby – niskotłuszczowe przetwory mleczne. 

Bardzo ważne jest również uzupełnianie płynów w organizmie poprzez picie niegazowanej wody mineralnej oraz słabej herbaty. Pomocne w zwalczeniu biegunki i bólów brzucha może okazać się także włączenie do codziennego menu naparów ziołowych. Szczególnie polecane są napary z: rumianku, mięty, suszonych jagód lub liści jeżyny.

Dieta na jelita – co jeść przy zaparciach?

Choroby jelit, jak choćby zespół jelita drażliwego, mogą występować w postaci biegunkowej lub zaparciowej. Ogólne założenia diety w chorobach jelit wskazują na ograniczenie podaży produktów bogatych w błonnik pokarmowy. Jednak jeśli mamy do czynienia z formą zaparciową choroby jelit, konieczne jest wprowadzenie nieco większych ilości błonnika, z uwagi na problemy z wypróżnianiem.

W leczeniu zaparć pomocne będą produkty zbożowe z pełnego przemiału, np. kasza gryczana, razowe pieczywo czy pełnoziarnisty makaron. Zalecane jest także zwiększenie podaży owoców i warzyw, takich jak np. truskawki, kiwi, maliny, jabłka, buraki czy marchew.

Jeśli produkty mleczne są dobrze tolerowane, należy je również spożywać, gdyż obecne w kefirach czy jogurtach bakterie probiotyczne wspierają prawidłowe trawienie, pomagając w ten sposób zwalczyć zaparcia. Oprócz tego w diecie przy chorych jelitach bardzo istotne jest właściwe nawodnienie organizmu. Przy zaparciach każdego dnia należy wypijać co najmniej 2 l płynów, które wpływają na rozluźnienie stolca i łatwiejsze wypróżnianie.

Istotną kwestią jest też spożywanie posiłków o stałych porach, małych objętościowo, w równych odstępach czasu, co wpływa na uregulowanie defekacji. Poza zaparciami częstym problemem w chorobach jelit są mdłości. W ich leczeniu pomóc mogą napary ziołowe, np. z mięty i imbiru. 

Wzdęty brzuch – jaka dieta pomaga na gazy w jelitach?

Problemy z jelitami bardzo często objawiają się uciążliwymi wzdęciami brzucha. Przy tego typu dolegliwościach dieta w chorobach zapalnych jelit powinna zostać wzbogacona w produkty zapobiegające gromadzeniu się nadmiaru gazów. Zalicza się do nich m.in. zioła, takie jak kminek, majeranek, koper włoski czy mięta, które można dodawać do potraw lub przygotowywać z nich napary do picia.

Poza tym zalecane jest zwiększenie spożycia żywności będącej źródłem probiotyków, np. przetworów mlecznych czy kiszonek, wpływających na spadek produkcji gazów jelitowych. Ważne jest również picie tylko niegazowanych napojów, jedzenie bez pośpiechu oraz regularne wykonywanie ćwiczeń wpływających na poprawę pracy jelit. 

Natomiast przy wzdęciach brzucha wyeliminować należy produkty, takie jak:

  • rośliny strączkowe i kapustne, np. groch, fasola, kapusta, brukselka;
  • niektóre owoce, np. jabłka, gruszki;
  • mleko i produkty mleczne (w zależności od indywidualnej reakcji organizmu, gdyż u niektórych chorych mleko może nasilać objawy, a u innych jest dobrze tolerowane – wtedy nie trzeba go wykluczać);
  • tłuste mięsa, wyroby podrobowe i wędzone, np. gęś, baranina, tłusta wieprzowina, pasztety, tłuste sery, np. żółte, pleśniowe;
  • napoje gazowane i soki owocowe, słodycze, wyroby cukiernicze, miód;
  • ostre przyprawy, np. chili, pieprz;
  • potrawy smażone i tłuste. 

 

DIETA ŁATWO STRAWNA Z OGRANICZENIEM SUBSTANCJI 
POBUDZAJĄCYCH WYDZIELANIESOKU ŻOŁĄDKOWEGO

 

Zastosowanie i cel diety.

Dieta łatwo strawna z ograniczeniem substancji pobudzających wydzielanie soku żołądkowego ma zastosowanie :

  • w chorobie wrzodowej, żołądka i dwunastnicy,

  • w przewlekłym nadkwaśnym nieżycie żołądka,

  • w refluksie żołądkowo – przełykowym ( w wyniku zwiększonego wydzielania kwasu solnego do przełyku, nasilając objawy refluksu),

  • w dyspepsjach czynnościowych żołądka ( dolegliwości niemających podłoża zmian organicznych ).

 

Zadaniem diety jest :

  • dostarczenie pacjentowi wszystkich niezbędnych składników odżywczych,

  • ograniczenie produktów i potraw pobudzających wydzielanie kwasu solnego,

  • neutralizowanie soku żołądkowego,

  • niedrażnienie chemiczne, mechaniczne, termiczne błony śluzowej żołądka.

Charakterystyka diety:

Jest to dieta łatwo strawna z ograniczoną ilością produktów i potraw działających pobudzająco na czynność wydzielniczą żołądka. Zaliczamy do nich :

  • mocne rosoły
  • buliony,
  • esencjonalne wywary warzywne,

  • grzybowe,

  • galarety,

  • wody gazowane,

  • kwaśne napoje,

  • nierozcieńczone soki z owoców i warzyw,

  • napoje alkoholowe ( piwo, wino ),

  • kawa naturalna,

  • mocna herbata,

  • produkty marynowane,

  • wędzone,

  • potrawy pikantne,

  • słone,

  • smażone,

  • pieczone,

  • ostre przyprawy.

Ilość białka w diecie należy nieco zwiększyć . Pełnowartościowe białko z mleka, twarogu, jaj, drobiu, ryb, mięsa wiąże nadmiar kwasu solnego. Niewskazane jest mleko w większych ilościach niż 0,7 – 1 litra na dobę. Mleko początkowo osłania błonę śluzową żołądka, łagodzi ból, a po wchłonięciu zawarty w mleku wapń wpływa na zwiększenie wydzielania gastryny, która działa pobudzająco na czynność wydzielniczą żołądka.

Tłuszcze podaje się łatwo strawne : roślinne zmniejszające stężenie cholesterolu oraz w ograniczonych ilościach masło i śmietankę.

Ograniczeniu podlega błonnik pokarmowy, z diety należy wykluczyć pieczywo razowe, grube kasze, surowe warzywa i owoce, które dają objawy dyspeptyczne – gniecenie, wzdęcia w sposób mechaniczny podrażniając błonę śluzową żołądka.

Z diety tej wyklucza się produkty trudno strawne, wzdymające, ostro przyprawione.

Aby ograniczyć żucie, wzmagające wydzielanie żołądkowe, potrawy powinny mieć konsystencję papkowatą .

Posiłki należy spożywać regularnie o jednakowych porach dnia w niewielkich objętościach, 3 do 5 razy dziennie. Ważna jest temperatura potraw – nie powinny być one zbyt gorące i zbyt zimne. Umiarkowana temperatura posiłków chroni przed przekrwieniem błony śluzowej żołądka. Dieta powinna być dostosowana indywidualnie dla każdego chorego. Należy uwzględnić obserwacje pacjenta i wykluczyć te pokarmy, które wywołują lub nasilają dolegliwości.

UWAGI: Potrawy przyrządza się metodą gotowania w wodzie, na parze, w kombiwarach lub duszenia bez obsmażania na tłuszczu. Tłuszcz dodaje się do gotowych potraw. Zupy i sosy podprawia się zawiesiną z mąki i mleka lub mąki i śmietanki. Zastosowanie w tej diecie mają zupy przecierane. Warzywa i owoce należy podawać gotowane w postaci rozdrobnionej. Soki owocowe i warzywne powinny być rozcieńczane, najlepiej mlekiem. Niewskazane są ciasta zarabiane na stolnicy ( oprócz makaronu nitki ) oraz potrawy smażone i pieczone w tradycyjny sposób. Nie podaje się potraw smażonych, pieczonych i wędzonych.

 

DIETA DR EWY DĄBROWSKIEJ 

Dieta dr Dąbrowskiej to dwuetapowy program odchudzania, którego celem jest oczyszczenie organizmu z toksyn i przywrócenie jego równowagi wewnętrznej. Zrzucone kilogramy są efektem ubocznym diety. Ten swego rodzaju leczniczy post zakłada spożywanie w niewielkich ilościach określonych warzyw i owoców. Sprawdź, jakie są zasady diety dr Dąbrowskiej oraz co można, a czego nie można jeść podczas stosowania kuracji odchudzającej.

 

Zalety diety dr Dąbrowskiej 

Dieta ta nie jest uciążliwa i nie wymaga ogromnej dyscypliny. Raczej nie towarzyszą jej niemiłe objawy, takie jak ciągłe ssanie w żołądku, drżenie rąk, senność. Konieczność chrupania i długiego przeżuwania w większości surowych i półsurowych produktów sprawia, że posiłki trwają długo i odnosimy wrażenie, że ciągle jemy.

 

Dla kogo jest przeznaczona dieta dr Dąbrowskiej?

 

Dieta dr Dąbrowskiej to program odchudzania, którego najważniejszym celem jest oczyszczenie organizmu z toksyn i przywrócenie mu wewnętrznej równowagi. Zrzucanie nadmiernych kilogramów następuje „przy okazji”, ale zazwyczaj dość szybko. Dieta dr Dąbrowskiej jest zatem przeznaczona nie tylko dla osób zmagających się z nadwagą i otyłością, lecz także dla tych skarżących się na różne dolegliwości. Największe korzyści zdrowotne, zdaniem dr Dąbrowskiej, odniosą osoby:

 

  • o osłabionej odporności, a w rezultacie często łapiące infekcje bakteryjne, wirusowe, grzybicze, cierpiące na alergię, astmę, nietolerancje pokarmowe, migrenę, bóle mięśniowe, zapalenie wątroby, zespół suchego oka, trądzikchoroby autoimmunologiczne, np. gościec, chorobę Hashimoto, łuszczycę;
  • ze schorzeniami neurologicznymi, takimi jak m.in.: zaburzenia pamięci, różne rodzaje nerwicy, pobudzenie, choroba Parkinsona, stwardnienie rozsiane, padaczka, udary niedokrwienne mózgu;
  • z problemami natury hormonalnej, np. cierpiące na zaburzenia miesiączkowania, dolegliwości związane z menopauzą, niedoczynność i guzki tarczycy, nadmiar estrogenów czy prolaktyny, torbiele jajników, mięśniaki macicy;
  • z tzw. zespołem metabolicznym X, który dotyczy pacjentów z otyłością, nadciśnieniem, obrzękami, cukrzycą typu 2 (jeśli wymaga podawania insuliny, to tylko w szpitalu), chorobą wieńcową, zakrzepicą.

 

Wzmocnienie ogólnej kondycji, więcej energii, polepszenie jakości snu, odmłodzenie, poprawa pamięci, kojarzenia, nastroju – to najbardziej odczuwalne efekty diety dr Dąbrowskiej. Po jej zakończeniu powinny lepiej działać najważniejsze układy organizmu: immunologiczny, nerwowy oraz hormonalny.

 

Dieta dr Dąbrowskiej - etap pierwszy: odtruwanie. Co można jeść?

Pierwszy etap diety warzywno-owocowej dr Dąbrowskiej może trwać, w zależności od potrzeb, od kilku dni do kilku tygodni (zwykle 10-40 dni), je się ok. 600 kcal dziennie.

W trakcie oczyszczającej głodówki można jeść tylko WARZYWA NISKOSKROBIOWE z gatunków:

  • korzeniowe (np. marchew, buraki, rzodkiew)
  • kapustne (np. kalafior, brokuły)
  • cebulowe (np. cebula, por)
  • liściaste (np. sałata, wszelkiego rodzaju zioła)
  • dyniowate (np. kabaczek, ogórki)
  • psiankowate (z wyjątkiem ziemniaków - pomidory, papryka)

oraz NISKOCUKROWE OWOCE:

  • jabłka
  • jagody
  • grejpfruty
  • cytryny

Warzywa najlepiej jeść na surowo w formie surówek i sałatek. Można je także gotować i jeść w postaci zupy, leczo, bigosu, ale bez dodatku tłuszczu, śmietany czy jogurtu. W trakcie kuracji oczyszczającej należy pić 2-3 litry płynów: wodę (koniecznie niskozmineralizowaną), soki warzywne i owocowe, herbaty ziołowe i owocowe.

Produkty niedozwolone to:

  • biały cukier
  • biała mąka
  • produkty wysoko przetworzone.

Dr Dąbrowska ostrzega, że na tym etapie diety mogą (ale nie jest to regułą) pojawić się krótkotrwałe "kryzysy ozdrowieńcze", które są efektem odtruwania organizmu. Osoby stosujące kurację mogą skarżyć się na ogólne osłabienie, bóle głowy, nudności, wymioty czy biegunki. Kryzys nie powinien trwać dłużej niż 3 dni. Jeśli po tym czasie objawy będą się utrzymywać lub nasilać, należy zgłosić się do lekarza.

Wychodzenie z diety dr Dąbrowskiej powinno trwać co najmniej tyle samo, ile odtruwanie, a najlepiej dwa razy dłużej.

Dieta dr Dąbrowskiej - etap drugi: wychodzenie z diety. Co można jeść?

Po oczyszczeniu organizmu dr Dąbrowska zaleca zmianę nawyków żywieniowych i przejście na zdrową, zbilansowaną dietę, w której postawą będą nie tylko warzywa i owoce z pierwszego etapu diety, lecz także inne owoce i warzywa (w tym rośliny strączkowe), kasze i ziarna, chleb razowy, orzechy i produkty mleczne.

 

Dieta dr Dąbrowskiej - czego nie można jeść?

Dr Dąbrowska odradza spożywania wszystkich wysoko przetworzonych produktów, które zawierają dużą ilość konserwantów:

  • słodyczy
  • dżemów
  • produktów z białej mąki
  • żółtego sera
  • mięsa, kiełbasy i kabanosów
  • kawy i herbaty
  • alkoholu
  • napojów gazowanych
  • słonych przekąsek
  • produktów sztucznie barwionych
  • żywności w proszku

 

Dieta dr Dąbrowskiej, tak jak inne głodówki, jest wykluczona w przypadku kobiet w ciąży i karmiących, dzieci i młodzieży, osób z niedowagą. Nawet na jeden dzień postu nie mogą sobie pozwolić osoby chorujące na cukrzycę typu 1, gruźlicę, nowotwory, nadczynność tarczycy, niewydolność nerek, serca, układu oddechowego i wątroby, awitaminozę. Przeciwwskazaniem są też schorzenia zakaźne i genetyczne, depresja, anoreksja czy bulimia. Najlepiej przed rozpoczęciem diety skonsultować się z lekarzem.

 

Na dietach bardzo niskokalorycznych częściej zauważamy działania uboczne leków. Dlatego jeśli zamierzamy stosować głodówkę, trzeba o przyjmowanych środkach powiedzieć lekarzowi.


Warto zapamiętać:

Wychodzenie z diety dr Dąbrowskiej powinno trwać co najmniej tyle samo, ile odtruwanie, a najlepiej dwa razy dłużej.

 

DIETA WĄTROBOWA 

Sprzyja oczyszczaniu, odchudzaniu, utrzymaniu właściwej wagi

 

Dieta powinna być lekkostrawna i zrównoważona z ograniczoną ilością tłuszczów, szczególnie zwierzęcych i cukrów prostych oraz nieco zwiększoną ilością łatwostrawnego białka. Ponadto dieta w chorobach wątroby powinna być indywidualna, uwzględniająca aktualny status żywieniowy pacjenta, jego nawyki kulinarne i towarzyszące schorzenia. Postępujące uszkodzenie wątroby wpływa bezpośrednio na trawienie i wchłanianie składników odżywczych dostarczanych wraz z dietą. Im większy stopień uszkodzenia miąższu wątroby, tym większe zaburzenia przyswajania składników odżywczych. Dochodzi w szczególności do utrudnionego trawienia spożytego tłuszczu oraz objawów niestrawności lub dyskomfortu w okolicy wątroby przy spożyciu posiłku zawierającego większą ilość tłuszczu.

 

Wątroba człowieka spełnia funkcje:              dieta-wątrobowa

 detoksykacyjną

 metaboliczną

 filtracyjną

 magazynującą.

 

Żywienie w chorobach wątroby

Przewlekłe schorzenia wątroby to grupa jednostek chorobowych powodujących niszczenie tego narządu. Najczęstszymi chorobami przewlekłymi są: przewlekłe zapalenie wątroby, marskość wątroby, stłuszczenie i toksyczne uszkodzenie wątroby.

 Trawienie i wchłanianie 

Uszkodzenie czy też podrażnienie wątroby ma wpływ na trawienie i wchłanianie składników odżywczych dostarczanych wraz z posiłkami. Im większy stopień uszkodzenia wątroby, tym większe zaburzenia przyswajania składników odżywczych. Zwłaszcza utrudnione jest trawienie tłuszczu. Zaburzeniu ulega również wchłanianie i metabolizm glukozy przez wątrobę. Może to prowadzić do insulino oporności i objawów cukrzycowych czy też cukrzyco podobnych. Uszkodzenie wątroby prowadzi również do zaburzenia wchłaniania spożytego białka oraz jego syntezy przez wątrobę. W konsekwencji tego dochodzi do niedożywienia białkowego w organizmie, co z kolei utrudnia procesy regeneracji wątroby. Przewlekłe choroby  wątroby mogą prowadzić do niedoborów witamin, zwłaszcza tych rozpuszczalnych w tłuszczach, tj. A, D, E, K, witaminy C, kwasu foliowego oraz witamin z grupy B, a także takich składników mineralnych jak magnez, potas, cynk i selen.

Zadania diety

Dieta przy uszkodzeniu wątroby umiarkowanego stopnia ma na celu przede wszystkim wyrównanie niedoborów żywieniowych, ograniczenie czynników uszkadzających lub przeciążających wątrobę oraz usprawnienie trawienia i wchłaniania składników odżywczych, aby umożliwić regenerację miąższu wątroby.
Dieta powinna być lekkostrawna i zrównoważona z ograniczoną ilością tłuszczów, szczególnie zwierzęcych i cukrów prostych, oraz nieco zwiększoną ilością łatwostrawnego białka. Ponadto dieta w chorobach wątroby powinna być indywidualna, uwzględniająca aktualny status żywieniowy pacjenta, jego nawyki kulinarne i towarzyszące schorzenia. Poniższe wskazania dotyczą przeciętnych sytuacji i prawidłowego stanu odżywienia. Dieta powinna zawierać zwiększoną ilość energii i białka u osób niedożywionych. Natomiast u osób z nadwagą konieczne są ograniczenia.

Zalecenia żywieniowe

•  Jeść 5 małych objętościowo posiłków w ciągu dnia;
•  Posiłki spożywać o regularnych porach z 2 - 3 godzinnymi przerwami;
•  Między posiłkami można tylko pić wodę - zalecam picie ciepłej wody* -mineralnej lub innej dobrej jakości np. z Aquariona lub  napary herbaty bez cukru;
•  Pierwszy posiłek spożywać w ciągu pierwszej godziny po przebudzeniu;
•  Ostatni posiłek należy spożywać około 2 - 3 godziny przed snem;
•  Należy spożywać posiłki świeżo przygotowane (przyrządzane tego samego dnia, bez odgrzewania, odsmażania!);
•  Potrawy należy bardzo dokładnie żuć;
•  Zabronione jest spożywanie owoców w ostatnim posiłku;
•  Nie popijać posiłków;
•  Należy wypijać ok. (w zależności od masy ciała) 1,5 litra płynów dziennie;
•  Tłuszcze dobrej jakości, zwłaszcza olejoliwa z oliwek Extra Vergineolej lniany, należy dodawać do gotowych potraw, czyli na surowo;
•  Warzywa należy spożywać w co najmniej 4 porcjach w ciągu dnia;
•  Ilość owoców należy ograniczyć do 2 porcji dziennie;
•  Zaleca  się spożywać 2 porcje chudego niesłodzonego nabiału dziennie;
•  Zaleca  się spożywać co najmniej 3 porcje ryb tygodniowo;
•  Zaleca  się wyeliminować spożycie tłustego mięsa i tłustych wędlin;
•  Ograniczyć sól, pieprz  i ostre przyprawy;

•  A co z alkoholem, papierosami? - unikać!

Zawartość podstawowych składników w całodziennej diecie powinna wynosić mniej więcej: 65-90 g białka, 40-50 g tłuszczu i 345 g węglowodanó

 

 

Dieta i styl życia dla zdrowego serca

 

  • Rzuć palenie. To niesamowicie ważne! Zagrożenia palenia znają wszyscy. Ryzyko choroby serca rośnie 6-krotnie. Dla porównania, przy podwyższonym cholesterolu maksymalnie 2÷3-krotnie. A korzyści? Poza oszczędnością pieniędzy i zyskiem dla zdrowia Twojego i Twoich bliskich – zdrowy wygląd, oddech pełnym płucem, dużo lepsza wydolność fizyczna i jeszcze wiele innych, które dostrzeżesz, kiedy zdobędziesz się na ten krok. Na początku możesz wspomagać się nikotyną w gumie do żucia albo plastrze naklejanym na skórę (zalecane są dawki nieprzekraczające 4-6 mg nikotyny na dobę) lub zmniejszyć ilość wypalanych papierosów o połowę, w następnym tygodniu znowu o połowę, a w kolejnym rzucić. W zastępstwie papierosa przydają się czasem pod ręką oskrobane marchewki.
  • Ogranicz alkohol. Pamiętaj, że piwo to też alkohol! „Tylko 2 piwa dziennie” to tak jakby dwa razy w tygodniu wypijać pół litra wódki. W diecie polecane są jedynie małe ilości czerwonego wina. Dla mężczyzn maksymalnie pół kieliszka czerwonego wina na dzień, a dla kobiet jeszcze mniej.
  • Ćwicz co najmniej 50 minut co drugi dzień. Polecany wysiłek fizyczny to: szybki spacer (np. z kijkami), bieg lub marszobieg, pływanie, jazda na rowerze, joga, aerobik lub inne. W trening powinna być zaangażowana jak największa grupa mięśni. Nie tak ważny jest sam rodzaj treningu, jak systematyczność w jego podejmowaniu.
  • Jedz 4 posiłki dziennie, średnio co 4 godziny. Śniadanie i obiad powinny być największymi posiłkami. Pozwala to utrzymać prawidłowe tempo przemiany materii i uczucie sytości do następnego posiłku, dzięki czemu nie zjadamy za dużo i nie podjadamy pomiędzy posiłkami.
  • Jedz warzywa 3 - 4 razy dziennie, w tym przynajmniej raz rośliny strączkowe (np. fasola, groch, soczewica, soja). Pamiętaj o cebuli i czosnku – są bardzo zdrowe.
  • Jedz owoce raz dziennie. Owoce, mimo swoich niewątpliwych walorów zdrowotnych, zawierają dużo cukru, którego spożycie należy ograniczać, dlatego nie jedz ich więcej niż raz dziennie.
  • Ogranicz spożycie tłuszczów zwierzęcych (np. smalec, boczek, tłuste mięso wieprzowe) i zastąp je tłuszczami roślinnymi o dużej zawartości nienasyconych kwasów tłuszczowych omega 3 zjadanych na zimno. Dobre oleje to: oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia i olej lniany. Nie polecam innych często spożywanych w Polsce olejów: słonecznikowego i sojowego, z powodu dużej zawartości nienasyconych kwasów tłuszczowych omega 6, którymi i tak jesteśmy „bombardowani” w przetworzonej żywności.
  • Jedz więcej ryb, a mięso jedynie takich zwierząt, które wiesz, że jadło trawę, siano i było naturalnie żywione. Drób z przemysłowego chowu nie należy do polecanego rodzaju mięs, ponieważ karmiony jest zazwyczaj paszą z genetycznie modyfikowanych roślin oraz dużą ilością antybiotyków pozostających w mięsie. Dobre gatunki mięsa to prawdopodobnie jeszcze: jagnięcina, króliki, cielęcina, wołowina.
  • Nie jedz słodyczy, ani cukru lub rób to sporadycznie, np. jeden dzień w tygodniu, jeśli musisz. Pomaga to w zapobieganiu cukrzycy, otyłości, zmniejsza ryzyko nowotworów oraz stanów zapalnych w organizmie, które leżą u podłoża miażdżycy i wielu innych chorób. Bez szkody dla zdrowia można spożywać dziennie dwa, czy trzy kawałki czarnej czekolady (powyżej 70% kakao), daktyle (chociaż słodkie, to mają wiele cennych składników pokarmowych) lub figi. Domowe ciasteczka owsiane, jedzone z umiarem, mogą nawet działać korzystnie ze względu na zawartość włóknika pokarmowego. Jeżeli potrzebujesz coś posłodzić, zdrowiej jest, zamiast białego cukru, użyć do tego celu ksylitolu, miodu, czy brązowego cukru trzcinowego lub muscavado.
  • Ogranicz sól i konserwanty w diecie. Nie chodzi o to by jeść bez soli, ale o to aby nie było jej za dużo. Potrzebujemy sodu po intensywnym wysiłku, czy podczas upałów. Nie powinno się jednak na co dzień dosalać posiłków i należy ograniczyć te, które już same w sobie zawierają dużo sodu, jak na przykład: śledzie, ogórki kiszone, wędliny (lepiej zrobić domową pieczeń lub pasztet z dużą ilością przypraw, a małą soli).
  • Dobrze przyprawiaj potrawy. Gorąco polecam stosowanie diety według pięciu przemian Tak żywią się i leczą Chińczycy już od kilku tysięcy lat, bo żywność, jak powiedział Hipokrates, powinna być lekiem. Poza wzbogacaniem smaku jedzenia, przyprawy poprawiają przemianę materii, ocieplają organizm, mają działanie „odtruwające”, działają przeciwmiażdżycowo i przeciwzapalnie, zapobiegają nowotworom. Lepiej wybierać przyprawy i zioła oddzielnie pakowane, a nie w gotowych mieszankach przyprawowych, ponieważ mieszanki często zawierają sól i glutaminian sodu.
  • Codziennie wypijaj przynajmniej 2 litry płynów, łącznie z zupą. Nie polecam picia zimnej wody, ponieważ nadmiernie wychładza organizm. Lepsze są różne rodzaje herbat: owocowe, z dodatkiem imbiru, zielone, ziołowe oraz jedna do dwóch filiżanek kawy ziarnistej bez mleka z dodatkiem np. cynamonu lub imbiru, zwłaszcza zimą, jeżeli twój organizm reaguje na nią pozytywnie. Najlepiej nie dosładzać płynów. Płyn powinno się wypijać pół godziny przed jedzeniem (wtedy zdąży on wchłonąć się przed posiłkiem) lub 2 godziny po jedzeniu (kiedy pokarm zdąży już wyjść z żołądka). Postępowanie takie służy lepszemu trawieniu, ponieważ nie rozcieńczamy soków trawiennych.
  • Pamiętaj o zupach w codziennej diecie. Dobrze przyprawione są bardzo ważnym produktem żywieniowym. W przeciwieństwie do produktów mlecznych zawierają dobrze przyswajalny wapń i witaminę D3 z wygotowanych kości oraz olbrzymią ilość innych witamin i soli mineralnych z warzyw. Gotowanie nie zmniejsza ilości tych składników, obniża tylko zawartość witaminy C. Większość składników pokarmowych jest lepiej trawiona i wykorzystywana przez organizm po ugotowaniu. Najlepszym przykładem tego jest likopen z pomidorów działający silnie przeciwnowotworowo i przeciwmiażdżycowo, który wchłania się tylko po ugotowaniu lub z dodatkiem oliwy. Najbardziej wartościowe są zupy na mięsie, kościach i warzywach, bez dodatku śmietany, a najlepszym zagęstnikiem zup są zmiksowane warzywa z zupy lub zmiksowana fasolka z puszki.
  • Jedz jajka z wolnego wybiegu. Są zdrowe, pożywne i niskokaloryczne. Jedzone bez tłuszczu zwierzęcego (na przykład masła) oraz bez cukru (ciasta), nie podnoszą cholesterolu we krwi, a nawet powinny go obniżać, dzięki zawartości lizyny obecnej w nieściętym żółtku. Dostarczają ważnych dla zdrowia witamin, w tym witaminy K2. Najlepsze są spożywane z warzywami.
  • Spożywaj pełnoziarniste produkty zbożowe. Nie jedz białego pieczywa, tylko produkty z pełnego przemiału, czyli z otrębami: chleb razowy, makaron pełnoziarnisty, płatki owsiane (przygotowywane na wodzie), ryż basmati lub brązowy, kasze (jaglana, owsiana, gryczana, komosa ryżowa), kuskus.
  • Uzupełniaj witaminę D3 w okresie od września do końca kwietnia, pamiętając o stałym uzupełnianiu w diecie witaminy K2. Witamina D3 ma wpływ nie tylko na gospodarkę wapniowo-fosforanową i co za tym idzie – uwapnienie kości, ale ma też znaczenie w profilaktyce miażdżycy, zapobieganiu nadciśnieniu tętniczemu i jego powikłaniom, a także zaburzeniom rytmu serca. Jej prawidłowe stężenie zapewnia dobrą siłę skurczu mięśni, może przeciwdziałać niektórym chorobom neurologicznym (takim jak stwardnienie rozsiane), wspomagać odporność, działać w profilaktyce cukrzycy oraz nowotworów jelita grubego, piersi, prostaty i nerki. Witamina D3 jest naturalnie produkowana przez skórę podczas ekspozycji na słońce. W krajach Europy Północnej, w tym również w Polsce, tylko w okresie letnim występuje nasłonecznienie odpowiednie dla wystarczającej produkcji tej witaminy. Poza okresem letnim produkuje się jej zbyt mało, albo wcale. Naturalne zasoby witaminy D3 występują w tłuszczach rybich, najwięcej w sardynkach i łososiu, jednak nasza dieta nie zapewnia zazwyczaj wystarczającej ilości tej witaminy, aby zapobiec jej niedoborowi podczas zimy. W okresie niedoboru naturalnej witaminy D3 należy uzupełniać jej ilość w diecie suplementami. Osoba dorosła powinna przyjmować 2000 IU (międzynarodowych jednostek, czyli 50 mikrogramów) witaminy D3 dziennie. W przypadku stwierdzonych niedoborów witaminy D3 w badaniu krwi, gdzie najczulszym i najbardziej wystandaryzowanym badaniem jest stężenie jej metabolitu 25OHD3, należy je uzupełniać dawką wysycającą. Minimalne stężenie wystarczające dla dobrego funkcjonowania kości wynosi 30 ng/ml. Dla pozostałych układów organizmu potrzebne jest stężenie powyżej 40 ng/ml. Koniecznym uzupełnieniem tej suplementacji jest zapewnienie w diecie stałej dostawy witaminy K2, która zapewnia właściwą dystrybucję wapnia w organizmie i zapobiega tworzeniu złogów wapniowych w tkankach miękkich, pozwalając na dostarczenie go do kości. Z badań wiadomo, że witamina K2 może również zmniejszać ryzyko chorób serca na podłożu miażdżycy poprzez niedopuszczanie do uwapnienia tętnic. W największych ilościach dostępna jest w żółtkach jaj z wolnego wybiegu, mięsie zwierząt karmionych trawą (wołowina, cielęcina, barania, królik, dziczyzna), maśle, gęsich wątróbkach, fermentowanej soi (natto).
  • Znajdź swój własny sposób na relaks i odprężenie. Może to być joga, dobra komedia, medytacja, hobby, uprawianie sportu oraz wiele innych. Poświęć na relaks przynajmniej pół godziny każdego dnia. Chwila ciszy w samotności, najlepiej blisko natury, tak samo jak dobry sen, uruchamia automatyczną regenerację organizmu. W takich chwilach bez zbędnego „główkowania”, wolni od zmartwień, pomagamy naturze w uzdrowieniu i utrzymaniu zdrowia.
  • Myśl o zdrowiu, którego pragniesz, nie skupiaj się na dolegliwościach. Ważnym elementem dobrego stanu zdrowia i samopoczucia jest stałe myślenie o sobie w kategoriach zdrowia, zamiast skupiania uwagi na dolegliwościach które nas trapią. Jeśli są, trzeba je oczywiście leczyć, ale jednocześnie należy trwać w pełnej wierze, że wyzdrowienie lub istotna poprawa stanu zdrowia jest w zasięgu ręki i jest tylko kwestią czasu. Siła wyższa, która stworzyła tak genialną „maszynerię”, jaką jest istota ludzka, obdarzyła ją wspaniałymi możliwościami samoleczenia i regeneracji. Skup się więc na budowaniu w sobie radości, poczucia pokoju i szczęścia, a zdrowie zawita do Twych drzwi